Op 24 augustus 1940 verscheen de volgende oproep in het vakblad World’s Fair: “Andere branches hebben geld ingezameld voor de aankoop van gevechtsvliegtuigen voor de luchtmacht. Wij, kermisexploitanten, moeten hetzelfde doen. Voor een Spitfire of Hurricane is tussen de vijf- en zesduizend pond nodig. Veel van onze leden hebben ons al laten weten dat ze geld willen bijdragen. En daar zijn wij het helemaal mee eens.” Binnen tien dagen was er meer dan 1500 pond ingezameld. Het geld kwam van individuele leden, regionale afdelingen en verwante organisaties zoals het blad World’s Fair zelf. Het streefbedrag van 5000 pond werd gehaald op de jaarlijkse ledenvergadering. Dat was begin 1941. Het geld werd overgemaakt naar het Ministerie van Vliegtuigproductie. Het door de vakvereniging gekochte toestel werd gebouwd door Supermarine Aviation Vickers Ltd. De kist maakte onderdeel uit van een partij van 450 Spitfires.
In 1941 nam de Britse luchtmacht, Royal Air Force, een nieuwe Spitfire met de naam The Fun of the Fair in dienst. Het jachtvliegtuig was een geschenk van de kermisexploitantenvakbond van Groot-Brittannië en Ierland.
Dit zijn reacties die de Showmen's Guild (de Engelse en Ierse kermisbond) heeft ontvangen naar aanleiding van de schenking van het vliegtuig de Spitfire in de Tweede Wereldoorlog.
De reacties zijn alle positief. Het toentertijd snelste vliegtuig was 'The Fun of the Fair' (= kermisplezier) gedoopt, hetgeen verwijst naar de schenker.
Lord Beaverbrook, de minister van vliegtuigproductie, stuurde de vakbond een bedankje voor het vliegtuig dat de kermisexploitanten hadden geschonken.