Het rumoer op een kermis werd niet alleen door mensen geproduceerd maar ook door andere zoogdieren.
Het bekendste voorbeeld van gedresseerde dieren op de kermis waren de dansende beren. Daarnaast waren er natuurlijk ook nog talloze andere beesten. Ganzen, kippen, koeien, paarden en schapen werden druk verhandeld. Op een middeleeuwse kermis was het de gewoonste zaak van de wereld dat dieren publiekelijk geslacht en tot maaltijd bereid werden. Ook dat droeg bij tot het spectaculaire karakter van het geheel.
Het gevecht van honden tegen een stier was in de tweede helft van de 16de eeuw een geliefde sport in Engeland. Hoewel deze afbeelding van veel later datum is, van omstreeks 1820, kun je toch duidelijk zien dat het een wreed spel was.
Honden werden op de stier afgestuurd om hem op stang te jagen en hem uiteindelijk te vellen. Het was een sport die in alle klassen van de maatschappij geliefd was.
Een temmer met zijn beer in Rome. Het kleine meisje links wil wel kroelen met het dier, maar mag niet van haar moeder. Zigeuners die rondtrekken met beren worden Ursan genoemd.
Wie droomde er nooit van samen met een aap een borrel te pakken? Deze tamelijk romantische impressie van het leven van een rondreizende artiest werd gemaakt in 1882. Apen doken op Duitse kermissen op in de 17de eeuw. In de 19de eeuw toerden er apentheaters door Duitsland.
De Nederlandse schilder Hendrik Gerrit ten Cate (1803-1856) legde deze kermis in Haarlem vast. Iedereen op het schilderij heeft veel plezier.
Een dresseur van ratten trekt een hoop aandacht. Zijn menagerie omvat ook uilen en een haas. Het lijkt wel of het langorige knaagdier grijnst.
De rattendresseur was geen alledaagse verschijning op de kermis. Het publiek bekeek hem meestal met gemengde gevoelens. Dat kwam omdat veel mensen woonden in huizen met een rattenplaag. Hygiëne en rioleringen waren in de 19de eeuw nog geen gemeengoed. Ratten zijn goedkope en schrandere dieren. Sommige arme orgeldraaiers hadden op hun instrument een rat aan een riem, in plaats van het gebruikelijke aapje. Aan de andere kant had je ook de Marchand de mort-aux-rats die de mensen benaderde met allerlei soorten vergif, vallen en... dode ratten!
Leerdicht met een afbeelding van een berentemmer.
Een man vecht met een beer, 1877. De beer ziet er woedend uit, maar de muzikanten spelen rustig door en niemand in het publiek is in paniek.
Tamme beren waren reeds in het oude Rome bekend. Tot in de 19de eeuw waren er bepaalde streken in de Pyreneeën waar men zich toelegde op het temmen van deze vervaarlijke roofdieren. In Duitsland verschenen de eerste berenleiders in de 14de eeuw. De meeste daarvan kwamen uit Oost-Europa. Sommige dresseurs worstelden voor de show met hun dier. Dit was zeer gevaarlijk. Zelfs een speelse beer kan al je botten breken. Beren zijn moeilijke en valse dieren. Maar, zoals circusmensen je kunnen vertellen, het zijn tevens goede reizigers.