In grote poppenvoorstellingen werden op de kermis oude overleveringen met actuele verhalen gecombineerd.
In de tweede helft van de 17de eeuw verschenen er poppen- en marionettentheaters. Die waren vooral wijdverbreid in Italië. Op iedere kermis op het Italiaanse schiereiland was wel een zogenaamd teatro dei burattini te vinden. Dit soort volksvermaak bracht dikwijls verhalen over actuele gebeurtenissen. De hoofdpersonen raakten bekend over heel Europa: Janklaassen en Katrijn. In Duitsland werden ze populair onder de namen Kasperl und Gretl, in Engeland als Punch and Judy, in Frankrijk als Guignol et La Madelon en in Italië als Giuditta e Pulcinella.
Een doedelzakspeler beweegt poppen met een touwtje aan zijn rechterknie. Het mooie Italiaanse woord voor doedelzakspeler is zampognaro.
Een poppenkastvoorstelling in Rome. Het publiek vermaakt zich prima met deze vroege voorloper van de televisie, terwijl het jochie links meer belangstelling heeft voor de poppenspeler. Rond 1600 al waren marionetten en poppen in Italië zeer populair. De poppenspeler reisde rond met makkelijk te vervoeren poppenkasten.
Straatzangers Felice en Celina in een zogenaamde Cantastorie. De foto werd in de jaren tachtig van de vorige eeuw op een kermis ergens in Italië gemaakt.
Een marionettentheater ergens in Nederland.
Een marionettentheater ergens in Italië in de jaren negentig van de vorige eeuw.
Het Chiarelli Marionettentheater voerde in 1962 een opera uit.
Poppen en marionetten maken deel uit van de grote Italiaanse cultuurtradities. Die traditie gaat terug tot 1600 en is vandaag nog steeds levendig in straten en pleinen. Ze vermaken eenieder, hoewel toch vooral het gewone volk erdoor aangetrokken werd. Kritiek op de overheid was een van de lievelingsthema's. Marionettentheaters daarentegen specialiseerden zich in balletten, drama's en opera's voor de hogere klassen.
Deze Italiaanse handpop heet Sandrone. Sandrone staat voor de naïeve, onwetende maar vrolijke boer. Hij heeft een grote tandenloze mond en draagt een slaapmuts. Hij is gespecialiseerd in het slaan van flaters.
Italiaans aanplakbiljet waarop het Festival van Poppenspelers van 1974 wordt aangekondigd. Gianduia is een populaire poppenkarakter. Turijn had zelfs een speciaal Gianduia Theater!
Een poppenkast.
Deze Italiaanse handpop heet Dokter Balanzone. Balanzone, die altijd in het zwart is gekleed, staat symbool voor de ijdelheid. Hij kan een advocaat, een arts of een sterrenkundige zijn. In elk geval maakt hij altijd de betere kringen belachelijk.
Faggiolino is de belangrijkste pop van het spul, en de oudste. Hoewel hij slim is heeft hij nooit een cent te makken. Hij is aardig voor de zwakkeren, maar de machthebbers moeten oppassen voor zijn knuppel. Faggiolino, die altijd een lange witte baret op heeft, werd gecreëerd in Bologna.
Een Italiaanse poppenspeler draagt zijn theatre.